اینتل قصد دارد رباتیک و هوش مصنوعی فیزیکی را به یکی از محورهای راهبردی کسب‌وکار آینده‌ی خود تبدیل کند. این شرکت با تکیه بر پردازنده‌های یکپارچه (CPU+GPU+NPU)، ابزارهای نرم‌افزاری و همکاری با سازندگان ربات، به‌دنبال ایفای نقشی پررنگ‌تر در بازاری است که تاکنون بخش مهمی از توجه آن به شرکت‌هایی مانند انویدیا معطوف بوده است.
جان هیلی، معاون رئیس و مدیرکل بخش رباتیک اینتل، در گفت‌وگو با فوربس در حاشیه‌ی رویداد وب سامیت لیسبون توضیح داده است که این شرکت فرصت بزرگی در پیوند میان رایانش و دنیای واقعی می‌بیند؛ حوزه‌ای که با عنوان هوش مصنوعی فیزیکی (Physical AI) شناخته می‌شود. در این رویکرد، ربات‌ها محیط اطراف خود را از طریق حسگرها درک می‌کنند، با کمک مدل‌های هوش مصنوعی درباره‌ی شرایط تصمیم می‌گیرند و بر اساس آن دست به عمل می‌زنند.
تلاش اینتل برای کاهش هزینه و مصرف انرژی ربات‌ها به‌کمک پردازنده‌های یکپارچه
بخش سخت‌افزاری راهبرد اینتل بر پردازنده‌های Core Ultra سری ۳ استوار است. این تراشه‌ها واحد پردازنده‌ی مرکزی (CPU)، پردازنده‌ی گرافیکی (GPU) و واحد پردازش عصبی (NPU) را در یک تراشه‌ی واحد ترکیب می‌کنند. در چنین ساختاری، CPU می‌تواند وظایف کنترلی و اجرایی ربات را بر عهده بگیرد و GPU و NPU نیز پردازش‌های مرتبط با هوش مصنوعی و تحلیل داده‌های حسگرها را انجام دهند.
هدف این معماری صرفاً افزایش توان پردازشی نیست؛ اینتل می‌خواهد با کاهش تعداد قطعات، میزان مصرف انرژی و هزینه‌ی ساخت ربات‌ها را پایین بیاورد. این موضوع برای ربات‌هایی که باید با ظرفیت باتری محدود در کنار مجموعه‌ای از حسگرها و عملگرها فعالیت کنند، اهمیت زیادی دارد.
نمونه‌ی عملی این رویکرد، ربات باریستای الا (Ella) ساخته‌ی شرکت سنگاپوری سنسوری ای‌آی (Sensory AI) است. این سامانه یک ایستگاه خودکار تهیه‌ی قهوه محسوب می‌شود که سفارش‌ها را از طریق تلفن، نمایشگر لمسی یا فرمان صوتی دریافت می‌کند و با کمک بازوی رباتیک نوشیدنی را آماده می‌سازد. این ربات علاوه بر تهیه‌ی سفارش، موجودی مواد اولیه و وضعیت صف مشتریان را نیز زیر نظر می‌گیرد.
به گفته‌ی اینتل، الا اکنون با معماری مبتنی بر پردازنده‌های Core Ultra سری ۳ فعالیت می‌کند و برای اجرای وظایف مختلف خود دیگر به یک پردازنده‌ی گرافیکی مجزا نیاز ندارد. این تغییر می‌تواند هزینه‌ی سخت‌افزار و پیچیدگی نگهداری سامانه را کاهش دهد؛ مسئله‌ای مهم برای کسب‌وکارهایی که باید هزینه‌ی هر سفارش را کنترل کنند.
اینتل در کنار سنسوری ای‌آی با شرکت‌های دیگری نیز همکاری دارد. اوورسونیک رباتیکس (Oversonic Robotics) در ایتالیا ربات انسان‌نمای چرخ‌دار RoBee را توسعه داده که در محیط‌های صنعتی و مراکز مراقبت از سالمندان به کار گرفته شده است. شرکت کره‌ای سیرکولوس (Circulus) و شرکت آمریکایی تروسن رباتیکس (Trossen Robotics)، فعال در حوزه‌ی بازوهای رباتیک، از دیگر اعضای این اکوسیستم هستند. هیلی معتقد است طراحی ترکیبی ربات‌ها، با بالاتنه‌ی انسان‌نما و پایه‌ی متحرک چرخ‌دار، می‌تواند در آینده کاربرد گسترده‌تری پیدا کند؛ زیرا چنین ساختاری پایداری و ظرفیت حمل بار بیشتری در اختیار ربات قرار می‌دهد.
رقابت فقط بر سر تراشه نیست؛ نرم‌افزار و استقرار ربات‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند
راهبرد اینتل به سخت‌افزار محدود نمی‌شود. این شرکت می‌خواهد ابزارهایی فراهم کند که توسعه‌دهندگان بتوانند مدل‌های هوش مصنوعی را برای هر ربات تنظیم، بهینه‌سازی و در مقیاس گسترده به‌کارگیری کنند. یکی از این ابزارها Physical AI Studio نام دارد که برای فرایندهایی مانند جمع‌آوری داده، آموزش و تنظیم مدل‌ها و انتقال آن‌ها به ربات طراحی شده است. مجموعه‌ی نرم‌افزاری Robotics AI Suite و چارچوب OpenVINO نیز بخشی از تلاش اینتل برای ساده‌تر کردن توسعه و اجرای مدل‌های هوش مصنوعی روی سخت‌افزارهای خود هستند.
هیلی می‌گوید آموزش مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی احتمالاً همچنان در مراکز داده و فضای ابری انجام خواهد شد؛ اما آماده‌سازی مدل برای اجرای واقعی روی ربات و مدیریت تعداد زیادی ربات در محیط عملیاتی، چالش مهم دیگری است. اینتل می‌خواهد در همین بخش نقش پررنگ‌تری داشته باشد. همکاری با SAP برای اتصال نرم‌افزارهای مدیریت انبار به ربات‌های خودمختار و همکاری با آلترای (Altera) برای توسعه‌ی راهکارهای اتصال و پردازش بلادرنگ داده‌های حسگرها نیز در همین راستا قرار می‌گیرند.
اهمیت این موضوع در گزارش پژوهشی تازه‌ی اینتل با عنوان «شکاف آمادگی برای رباتیک» نیز دیده می‌شود. این گزارش بر اساس نظرسنجی از ۸۰۰ مدیر ارشد در سازمان‌هایی با درآمد سالانه‌ی بیش از ۵۰۰ میلیون دلار تهیه شده است. طبق نتایج آن، ۶۰ درصد پاسخ‌دهندگان انتظار دارند سازمانشان طی پنج سال آینده ناوگانی از ربات‌ها را به کار بگیرد؛ با این حال، تنها ۴۰ درصد آن‌ها برای مدیریت نیروی کاری ترکیبی از انسان و ربات راهبرد مشخصی دارند. همچنین ۴۰ درصد کمبود نیروی متخصص را مانعی برای گسترش استفاده از ربات‌ها می‌دانند و ۵۵ درصد گفته‌اند نگرانی‌های ایمنی، اجرای پروژه‌های رباتیک را به تأخیر انداخته است.
البته این ارقام حاصل پژوهشی است که خود اینتل سفارش داده و نباید آن‌ها را معادل ارزیابی مستقل کل بازار دانست. با این وجود، نتایج آن به یکی از موانع مهم تجاری‌سازی ربات‌ها اشاره می‌کند. ساخت ربات به‌تنهایی کافی نیست و شرکت‌ها باید بتوانند آن را به‌صورت ایمن، قابل‌اعتماد و اقتصادی در محیط واقعی به کار بگیرند.
مقاله‌ی مرتبط: مدل «هوش تمام بدن» رونمایی شد؛ این ربات انسان نما همه‌ی کارهای خانه را به‌طور مستقل انجام می‌دهد
در حال حاضر، انویدیا با پلتفرم‌های پردازشی خود جایگاه قدرتمندی در بازار سخت‌افزار رباتیک دارد و ای‌ام‌دی نیز در حال گسترش فعالیت در این حوزه است. اینتل به‌جای رقابت مستقیم بر سر ساخت قدرتمندترین پردازنده‌ی رباتیک، روی ترکیب پردازش، کنترل بلادرنگ و اجرای هوش مصنوعی در یک پلتفرم کم‌مصرف‌تر و انعطاف‌پذیرتر حساب باز کرده است. موفقیت این راهبرد به این بستگی دارد که این شرکت تا چه اندازه بتواند توسعه‌دهندگان را به استفاده از ابزارهای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری خود ترغیب کند و راهکارهایش را از مرحله‌ی نمونه‌سازی به استقرار گسترده‌ی ربات‌ها برساند.