نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به تازگی گام مهمی در جهت استفاده از سیستمهای بدون سرنشین برداشته است. بر اساس گزارشهای جدید، اداره اقیانوسشناسی نیروی دریایی آمریکا قرارداد تازهای در این زمینه امضا کرده است. این نهاد تخصصی با نام اختصاری NAVOCEANO شناخته میشود. آنها برای انجام ماموریتهای پیچیده نقشهبرداری از اعماق اقیانوس، استارتاپ نوپای Blue Water Autonomy را انتخاب کردهاند. سقف این قرارداد چندگانه به ۴۰ میلیون دلار میرسد. این موضوع نشاندهنده تغییر مسیر جدی ناوگانهای دریایی به سمت رباتیک و اتوماسیون است.
شرکت Blue Water Autonomy یک استارتاپ مستقر در شهر بوستون است. این استارتاپ به تازگی در سال ۲۰۲۴ تاسیس شده است. تمرکز اصلی این شرکت روی توسعه و ساخت کشتیهای بدون سرنشین و سیستمهای خودران قرار دارد. مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران این شرکت، فردی به نام Rylan Hamilton است. او پیش از این افسر نیروی دریایی بوده است. وی همچنین سابقه فعالیت در حوزه سیستمهای رباتیک در شرکتهای شناختهشدهای مثل Amazon Robotics را دارد. به گفته او، نقشهبرداری از اقیانوسهای باز کاری طاقتفرسا و بسیار طولانیمدت است. این دقیقا همان نیازی است که کشتیهای خودران برای برطرف کردن آن ساخته شدهاند. این استارتاپ تا به امروز موفق شده ۶۴ میلیون دلار سرمایه جذب کند. مبلغ ۵۰ میلیون دلار از این سرمایه، مربوط به دور جذب سرمایه Series A در سال گذشته بوده است.
شناوری که قرار است در این ماموریتها استفاده شود، در کلاس Liberty دستهبندی میشود. این کشتی یک شناور فولادی بزرگ با طول ۱۹۰ فوت (حدود ۵۸ متر) است. نکته قابل توجه در مورد این کشتی، طراحی پایه آن است. مهندسان این شرکت آن را از صفر طراحی نکردهاند. آنها از بدنه اثباتشده Stan Patrol 6009 متعلق به شرکت کشتیسازی Damen کمک گرفتهاند. این استراتژی به تیم سازنده اجازه داده تا درگیر پیچیدگیهای مکانیکی طراحی بدنه نشوند. در عوض، تمرکز آنها روی توسعه هوش مصنوعی قرار گرفته است. آنها یکپارچهسازی سیستمهای سختافزاری و نرمآفزاری را برای هدایت خودکار بهینه کردهاند. برد عملیاتی این کشتی بیش از ۱۰ هزار مایل دریایی است. همچنین میتواند بیش از ۱۵۰ تن بار را در طول ماموریت با خود حمل کند.
شاید این سوال برای شما پیش بیاید که نقشهبرداری اقیانوس چرا تا این حد برای ارتش اهمیت دارد؟ دادههای این ماموریتها بسیار فراتر از یک نقشه ساده از کف دریا است. این اطلاعات به ناوگانها کمک میکند تا شرایط محیطی را بسیار بهتر بشناسند. آنها میتوانند وضعیت پستی و بلندیهای بستر دریا را تحلیل کنند. شناخت ویژگیهای آکوستیک آبها در فواصل دو ر از ساحل نیز بسیار مهم است. پیش از این، اعزام کشتیهای سرنشیندار برای این ماموریتها روزانه دهها هزار دلار هزینه در پی داشت. اما حالا سیستمهای بدون سرنشین هزینههای جاری را به شدت کاهش میدهند. از طرفی خطرات جانی برای پرسنل انسانی در ماموریتهای چندماهه کاملا از بین میرود.
پیادهسازی این سطح از ادغام هوش مصنوعی با سازههای مکانیکی غولپیکر واقعا جای تامل دارد. نکته آموزشی این خبر برای ما توسعهدهندگان این است که همیشه نیازی به اختراع مجدد چرخ نیست. دیدیم که Blue Water Autonomy به جای طراحی یک بدنه جدید، از یک طرح تجاری موفق استفاده کرد. آنها تمام تمرکز اصلی خود را روی توسعه هسته هوشمند گذاشتند. ما هم میتوانیم در پروژههای ربایتک خود از پلتفرمهای سختافزاری آماده و بردهای توسعه استاندارد استفاده کنیم. در این صورت میتوانیم زمان باارزش خود را صرف توسعه الگوریتمهای پردازشی و منطق نرمافزار کنیم. ترکیب فناوریهای موجود با نوآوریهای نرمافزاری، کلید سرعت بخشیدن به پروژههای مهندسی است.