ارتش آمریکا یک نفربر را برای حمل ربات‌های زمینی FireAnt آزمایش کرد

تصاویر تازه‌ای از رزمایش ارتش آمریکا نشان می‌دهد یک نفربر پیاده M2A4 بردلی (Bradley)، حداقل پنج ربات زمینی بدون سرنشین از نوع FireAnt را روی بدنه‌ی خود حمل کرده است. این تصاویر که شرکت سازنده‌ی این ربات‌ها، سوارم‌بوتیکس ای‌آی (Swarmbotics AI)، در ۳ شهریور ۱۴۰۵ (۲۵ اوت ۲۰۲۶) منتشر کرده، مربوط به رزمایش «پگاسوس چارج ۳» (Pegasus Charge 3) با مشارکت لشکر سواره‌نظام یکم ارتش آمریکا است.

ترکیبی تازه از زره سنگین و ربات‌های کوچک

در تصاویر منتشرشده، ربات‌های FireAnt در فضای انبار بیرونی سمت چپ نفربر بردلی قابل مشاهده‌اند. این تصاویر مشخص نمی‌کنند که گروه دیگری از ربات‌ها هم در سمت مقابل نصب شده‌اند و روشن هم نیست این ربات‌ها دقیقاً چگونه از روی خودرو پیاده و مستقر می‌شوند. آنچه مشخص است، تلاش ارتش برای یکپارچه‌سازی فیزیکی چند ربات زمینی کوچک با یک پلتفرم رزمی موجود در خط مقدم است.

نفربر بردلی در حال حمل چند ربات زمینی FireAnt
نفربر M2A4 بردلی در حال حمل حداقل پنج ربات زمینی FireAnt در رزمایش پگاسوس چارج ۳ (منبع تصویر: Swarmbotics AI)

FireAnt چیست؟

FireAnt ربات زمینی بدون سرنشین، ماژولار و «مصرف‌شدنی» (Attritable؛ اصطلاحی نظامی برای تجهیزاتی که به‌اندازه‌ای کم‌هزینه‌اند که از‌دست‌رفتنشان در عملیات، هزینه‌ی راهبردی سنگینی ایجاد نمی‌کند) است که شرکت سوارم‌بوتیکس ای‌آی برای عملیات ازدحامی توسعه داده است. این شرکت پلتفرم مذکور را برای مأموریت‌هایی مانند شناسایی و اطلاعات (ISR)، جنگ الکترونیک، و مقابله با پهپادهای بدون سرنشین (Counter-UAS) معرفی کرده است. طبق گزارش‌های پیشین، این ربات‌ها با وزنی نزدیک به ۳۲ کیلوگرم، از استانداردهای نرم‌افزاری رایج رباتیک مانند ROS 2 و JAUS پشتیبانی می‌کنند تا هماهنگی میان واحدهای مختلف ازدحام ساده‌تر شود.

طبق گزارش سایت تخصصی Army Recognition، این پلتفرم پیش‌تر در پیکربندی‌هایی برای مأموریت‌های ضدزره هم به نمایش گذاشته شده که در آن‌ها ربات به یک کلاهک منفجرشونده مجهز می‌شود. با این حال، ربات‌های قابل‌مشاهده در تصاویر تازه‌ی نفربر بردلی، فاقد ظاهر مشخص این پیکربندی ضدزره‌اند؛ به همین دلیل، نقش دقیق این ربات‌ها در رزمایش پگاسوس چارج ۳ هنوز روشن نیست. طراحی ماژولار این پلتفرم به این معناست که همان سکوی پایه‌ی رباتیک، بسته به بار عملیاتی نصب‌شده، می‌تواند برای مأموریت‌های کاملاً متفاوتی پیکربندی شود.

زمینه‌ی برنامه‌ای بزرگ‌تر

سوارم‌بوتیکس ای‌آی، استارتاپی مستقر در آریزونا، در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ (فوریه‌ی ۲۰۲۶) و پس از عملکرد موفق در رقابت xTech Overwatch، از سوی ارتش آمریکا برای توسعه‌ی ربات‌های زمینی ازدحامی و مصرف‌شدنی، در چارچوب طرح تحول در میدان عمل (Transformation in Contact) لشکر سواره‌نظام یکم انتخاب شد. طبق اعلام این شرکت، در همان رقابت xTech Overwatch، یک واحد اندازه‌ی جوخه‌ی ارتش، ۱۰ ربات FireAnt را هم‌زمان به کار گرفته بود.

چرا این آزمایش مهم است

استفن هاوتون (Stephen Houghton)، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار سوارم‌بوتیکس ای‌آی، در توضیح اهمیت این آزمایش می‌گوید که وارد‌کردن ربات‌ها به میدان نبرد، نیازمند نوآوری و انعطاف برای بازاندیشی در دکترین نظامی است.

اهمیت این آزمایش، فراتر از توانایی فیزیکی حمل چند ربات روی یک خودروی زرهی است؛ سؤال بزرگ‌تر این است که سامانه‌های رباتیک چگونه باید واقعاً بخشی از ساختار یگان‌های رزمی شوند. چگونه حمل، کنترل، تعیین مأموریت و هماهنگی این ربات‌ها با سربازان و ساختار فرماندهی موجود انجام شود.

استفاده از یک نفربر بردلی به‌عنوان ناقل، راهی برای بررسی این پرسش‌ها فراهم می‌کند، بدون نیاز به صبر برای نسلی کاملاً تازه از خودروهای رباتیک اختصاصی؛ رویکردی که در آینده می‌تواند به یگان‌های زرهی امکان دهد سامانه‌های بدون‌سرنشین بیشتری را برای شناسایی یا سایر مأموریت‌ها همراه خود ببرند، به‌ویژه در شرایطی که قراردادن مستقیم سربازان یا خودروهای سرنشین‌دار بزرگ‌تر در معرض خطر، ریسک بیشتری دارد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *