ربات انساننمای Digit 5 شرکت آمریکایی Agility Robotics هنگام نزدیکشدن انسانها، بهطور خودکار متوقف میشود و بدن خود را پایین میآورد. این رفتار در ویدئوهای منتشرشده ممکن است در نگاه اول شبیه ترسیدن یا عقبنشینی به نظر برسد، اما طبق توضیحات ارائهشده، بخشی از سامانه ایمنی ربات برای فعالیت در کنار انسانها است. هدف از این قابلیت، کاهش احتمال برخورد ربات با افراد و فراهمکردن امکان همکاری انسان و ربات در محیطهای صنعتی اعلام شده است.
در ویدیوی منتشرشده از Digit 5، هنگامی که فردی به ربات نزدیک میشود، ربات حرکت خود را متوقف میکند و با خمکردن پاها و پایینآوردن مرکز جرم، در وضعیت جمعتری قرار میگیرد. ظاهر این حرکت باعث شده است برخی کاربران آن را با واکنشهایی مانند ترس یا خجالت مقایسه کنند، اما شواهدی درباره تجربه احساساتی مانند ترس در این ربات وجود ندارد. این حرکت، واکنشی مهندسیشده برای افزایش ایمنی در محیط مشترک انسان و ربات است.
شرکت Agility Robotics نسل پنجم Digit را با تمرکز بر همکاری ایمن با انسانها توسعه داده است. برخلاف بسیاری از رباتهای صنعتی که در محدودههای جداشده با حصار یا موانع فیزیکی فعالیت میکنند، Digit 5 برای کار در محیطهایی طراحی شده است که انسانها و رباتها میتوانند در یک فضای مشترک حضور داشته باشند. در چنین محیطی، ربات باید بتواند حضور انسان را تشخیص دهد و در صورت نزدیکشدن فرد، حرکت خود را بهسرعت تغییر دهد.
این قابلیت اهمیت دارد، زیرا رباتهای انساننما به دلیل ابعاد و وزن خود میتوانند در صورت برخورد با انسان، خطر ایجاد کنند. Digit 5 برای کاهش این خطر از مجموعهای از فناوریهای تشخیص محیط و کنترل حرکت استفاده میکند تا رفتار خود را با موقعیت افراد اطراف تنظیم کند. پایینآوردن بدن هنگام نزدیکشدن انسان نیز بخشی از همین رویکرد است و به ربات امکان میدهد در شرایطی که فضای اطراف آن محدود شده است، وضعیت فیزیکی کمخطرتری داشته باشد.
یکی از اهداف اصلی Agility Robotics این است که Digit بتواند در محیطهای کاری واقعی، در کنار انسانها و بدون نیاز به ایجاد سلولهای رباتیک جداگانه فعالیت کند. این موضوع میتواند در انبارها، مراکز لجستیکی و خطوط تولید اهمیت داشته باشد، زیرا ایجاد حصار و جداسازی کامل فضای فعالیت ربات ممکن است انعطافپذیری فرایند تولید را کاهش دهد و دسترسی کارکنان به محل کار را دشوارتر کند.
Digit 5 علاوه بر تغییرات مربوط به ایمنی، از نظر طراحی مکانیکی نیز نسبت به نسلهای قبلی خود تغییراتی داشته است. این شرکت نسل جدید ربات را با تمرکز بر استفاده صنعتی و انجام وظایف تکراری طراحی کرده است تا بتواند برای مدت طولانیتری در محیطهای کاری فعالیت کند. طراحی جدید پاها نیز با هدف بهبود عملکرد ربات در انجام وظایف صنعتی و کاهش برخی محدودیتهای نسلهای قبلی انجام شده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره Digit 5، این ربات میتواند محمولههایی با وزن حدود ۲۲٫۷ کیلوگرم را جابهجا کند. همچنین باتری آن بهگونهای طراحی شده است که امکان تعویض سریع را فراهم کند. Agility Robotics زمان فعالیت هر باتری را حدود ۹۰ دقیقه اعلام کرده و گفته است که باتری میتواند در مدت کوتاهی شارژ شود. این قابلیت برای کاربردهای صنعتی اهمیت دارد، زیرا توقف طولانی ربات برای شارژ میتواند بهرهوری سامانه خودکار را کاهش دهد.
یکی دیگر از تغییرات مهم Digit 5، تمرکز بیشتر بر فعالیت در محیطهایی است که انسانها نیز در آن حضور دارند. در رباتهای صنعتی سنتی، پیشگیری از برخورد معمولاً با جداسازی فیزیکی انسان و ربات انجام میشود. اما در رباتهای انساننما که قرار است در محیطهای عمومیتر و انعطافپذیرتر فعالیت کنند، این روش همیشه عملی نیست. بنابراین ربات باید بتواند محیط را درک کند، حضور افراد را تشخیص دهد و بدون نیاز به دخالت انسان واکنش مناسبی نشان دهد.
این موضوع بخشی از تغییر گستردهتر در صنعت رباتیک نیز محسوب میشود. رباتهای صنعتی نسلهای گذشته عمدتاً برای انجام وظایف مشخص در محیطهای کنترلشده ساخته میشدند، اما رباتهای انساننمای جدید قرار است وارد محیطهایی شوند که از ابتدا برای ربات طراحی نشدهاند. در چنین محیطهایی، افراد، تجهیزات، اشیا و شرایط کاری دائماً تغییر میکنند و ربات باید بتواند خود را با این تغییرات تطبیق دهد.
به همین دلیل، ایمنی در رباتهای انساننما فقط به توقف اضطراری محدود نمیشود. ربات باید بتواند فاصله خود با افراد را تخمین بزند، مسیر حرکت انسان را در حد لازم پیشبینی کند، سرعت و نیروی حرکتی خود را تنظیم کند و در صورت تغییر ناگهانی شرایط، واکنش مناسب نشان دهد. Digit 5 نمونهای از تلاش صنعت برای ترکیب این قابلیتها در یک ربات انساننمای تجاری است.
رفتار Digit 5 در ویدئوی منتشرشده، نمونهای از چالشهای مربوط به فعالیت رباتهای انساننما در محیطهای مشترک با انسان است. هرچه این رباتها بیشتر وارد محیطهای کاری مشترک با انسان شوند، موفقیت آنها تنها به توانایی راهرفتن، حمل بار یا انجام وظایف مشخص وابسته نخواهد بود. آنها باید بتوانند بهصورت ایمن، قابل پیشبینی و قابل کنترل در کنار انسان فعالیت کنند.

